Monday, February 15, 2010

12 February 2004

അങ്ങനെ ഈ ദിനവും കാലത്തിനു മുന്‍പില്‍
എനിക്കുവേണ്ടി അടിയറവു പറയുന്നു.

തെറ്റുകളില്‍ നിന്നും ചെറിയ ചെറിയ പിഴവുകളില്‍ നിന്നും ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ട്.

ആ൪ക്കും വഴങ്ങരുത്.
ആരോടും കണ്ണടയ്ക്കരുത്.
മുഖ്യമായും,
ആരെയും വിശ്വസിക്കരുത്.

തങ്ങളുടെ ക൪മ്മം ചെയ്യുമ്പോള്‍ എതി൪ഭാഗത്തിന്‍റെ നീരസം കണക്കിലെടുക്കരുത്.
അവ൪ ധ൪മ്മം ചെയ്തുകൊള്ളുമെന്നത് പിന്നീട് പല൪ക്കും വ്യസനകരമായിത്തീരും.

ആരും ആ൪ക്കുവേണ്ടിയും ധ൪മ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നില്ല.

സ്വന്തം വേല ലഘൂകരിക്കാനും സുഗമമാക്കാനും
അവ൪ മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണില്‍ മണ്ണിടുന്നു.
പ്രീതി പറ്റാന്‍ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.

തെറ്റ് വിഷമാണ്‌. അത് തോലുറയിലടയ്ക്കപ്പെട്ട വീഞ്ഞു പോലെ,
കാലപ്പഴക്കം ചെല്ലുന്തോറും വീര്യം കൂടി വന്‍ നാശം വിതയ്ക്കും.

ഓ൪മ്മകളുടെ തേരില്‍‌ യുദ്ധസ്മരണകള്‍ മറന്നുപോയി
വ്യസന പ൪വ്വത്തില്‍ നിന്നും;
ജീവിതോത്സവം തുടങ്ങുന്നു.

ഇനി പ്രയാണമാണ്‌.
വെളുപ്പില്‍ കറുത്ത പൊട്ടുകള്‍ വീണ് വീണ് കറുപ്പിലലിയും വരെ
പ്രയാണം തന്നെ!

Thursday, February 11, 2010

5 February 2004

ഉമിനീരിനോടുള്ള ഭാവവൈരുദ്ധ്യം പോലെ തന്നെയാണ്‌ ഇന്ന് പലതും. ഒന്നില്‍നിന്നുതന്നെ നുണഞ്ഞിറക്കപ്പെടുകയും കാ൪ക്കിച്ചു തുപ്പപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.


ജീവിതവും ഏതാണ്ടിങ്ങനെ തന്നെ.
എന്‍റെ ചിന്തകളും.

Friday, February 5, 2010

29 January 2004

എന്‍റെ ഏകാന്തത എനിക്കു തിരിച്ചു കിട്ടും വരെ എന്‍റെ കവിതകള്‍...?

ഉച്ചത്തില്‍ ചൊല്ലാനാവാത്ത എന്‍റെ കവിതകളെയോ൪ത്ത്‌
വിചിത്രവിഹായുസ്സിന്‍റെ പടവുകളില്‍ ഞാന്‍ ഇരുളിനെയും
സത്യത്തെയും തമസ്കരിച്ച് തപസ്സു ചെയ്യും.

മൗനമായ തപസ്സ്!

സ൪ഗാത്മകത പുന൪ജ്ജനിയെ തേടുന്നു.
താളാത്മകത പ്രഗീതവദനത്തെയും.
ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ദിവസത്തിന്‌ അങ്ങനെ അവസാനമാകുന്നു.

Monday, February 1, 2010

25 january 2004

ഞാന്‍ ആയിത്തീരേണ്ടതിനെക്കുച്ച് എനിക്ക് നല്ല ബോധ്യമുണ്ട്. പക്ഷെ; ആയിത്തീരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഈശ്വരന്‌ നന്നായറിയുകയും ചെയ്യാം! ഈ അറിവുകള്‍ക്കിടയില്‍ കിടന്ന് എന്‍റെ ജീവിതം പാഴാകുന്നു.

Wednesday, January 13, 2010

19 january 2004

ഓരോരുത്തരും അവനെക്കുറിച്ചു മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നു. സ്വന്തം ലാഭം മാത്രം നോക്കുന്നു. അതിനുവേണ്ടി ആരെയും എവിടെവച്ചും എങ്ങനെയും സ്നേഹിക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ സ്നേഹം എത്രയോ കപടം.


മനുഷ്യ൯ അവന്‍റെ പുതിയ മുഖത്തിന് പേരിട്ടു. കച്ചവട മനസ്ഥിതി അഥവ ബിസിനസ്സ് മെന്‍റാലിറ്റി. അവിടെ ആ൪ക്കും ആരെയും സ്നേഹിച്ചു വഞ്ചിക്കാം.

Friday, January 1, 2010

1 january 2003

പുലരി...

പാടുവാനറിയുന്ന ഒരു കുയിലിനെ അത് തന്റെ കൂടാരത്തില്‍ നിന്നും തുറന്നു വിട്ടു. എനിക്കായി...

ഞാനതുകേട്ടുണ൪ന്നു.

ഉറക്കച്ചടവുള്ള കണ്ണുകളിലേക്ക് ജനുവരിയുടെ ശീതരക്തം കോറിയിട്ടു.

ഞാനറിയാതെ വിട൪ന്നുപോയ കണ്ണുകള്‍.
മിഴിയോലയില്‍ ഊയലാടുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളികള്‍...

ഇന്നലെ...
പുതുവ൪ഷം ആഘോഷിക്കാ൯ ആരൊക്കെയോ ക്ഷണിച്ചു.
പടക്കവും മേളവും ...

ഞാ൯ വരുന്നില്ല! എങ്കിലും; തീ൪ത്തും!!
എനിക്ക് ശാന്തമായി ഉണരണം

1 january 2004

എന്തു വിശേഷപ്പെട്ട പുലരി?!

ഓരോ വ൪ഷാരംഭത്തിലും നാം കണ്ടെത്താനാഗ്രഹിക്കുക,പ്രസന്നമായ കണ്ണാടിപോലെ തെളിഞ്ഞ ജലം, ഉന്മേഷത്തിന്‍റെ തൊപ്പിയണിഞ്ഞ് നേ൪ത്തു മന്ദഹസിക്കുന്ന മുഖങ്ങള്‍, നല്ല തുടക്കത്തിനായി ത്രസിക്കുന്ന, കാലടികള്‍ കമനീയമാക്കാ൯ കൊതിക്കുന്ന അടിത്തളിരുകള്‍, കളകൂജനം.

കണ്ടെത്തുന്നതോ?

ഉറക്കച്ചടവുള്ള വാടിക്കരിഞ്ഞ മുഖങ്ങള്‍. എവിടെയും മദ്യത്തിന്‍റെ നിറമുള്ള ജലം. പാതി വിരിഞ്ഞ കണ്ണുകളില്‍ പരിഹാസവും കിളിക്കൊഞ്ചല്‍ കേള്‍ക്കാ൯ കൊതിക്കുന്ന കാതുകളില്‍ നിന്ദയും, പക്ഷെ, നാവുകള്‍ മാത്രം മധുരിമയോടെ തുടിക്കുന്നു 'ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയ൪'.


ആഗ്രഹിക്കാത്ത സൗഭാഗ്യങ്ങള്‍ നമ്മെ തേടിയെത്തുന്നു, ആഗ്രഹിക്കാത്ത ദുരന്തങ്ങളും.