tag:blogger.com,1999:blog-757345616644367942012-02-12T05:57:16.310-08:00ഇതെന്റെ സ്വകാര്യ ഡയറിയാണ്... ഇതു വായിക്കാന്‍ തുനിയരുതേ... ഇതില്‍; വ്യക്തിപരമായി ഞാനു൦ ബുദ്ധിപരമായി നിങ്ങളു൦ വിമ൪ശിക്കപ്പെട്ടേക്കാ൦. 'അക്ഷമ' നിങ്ങളെ അനുവദിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍...?! ഇതിലെ വാക്കുകള്‍ നിങ്ങളില്‍ രഹസ്യമായിരിക്കട്ടെ.ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.comBlogger371100tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-20369385737506721422012-02-03T21:37:00.001-08:002012-02-03T21:37:53.006-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div>കുട്ടനാട്ടിലെ മഴ ക്രൂരമായാണ്‌ പെയ്യുന്നതെന്ന് ഓര്‍ക്കുകയായിരുന്നു.</div><div>മഴയുടെ 'കാലദേശ' വൈവിധ്യത്തെക്കുറിച്ച് സീതാംഗോളിയിലിരുന്നു്‌ ചിന്തിക്കുമ്പോള്‍</div><div>ഇവിടെയെന്താണ്‌ ?</div><div>മാങ്ങോടെന്താണ്‌ !</div><div><br /></div><div>എനിക്ക് ചിരപരിചിതമായ സ്ഥലങ്ങള്‍ കുറവാണ്‌. </div><div>ഞാന്‍ 24 കൊല്ലം ജീവിച്ചെങ്കിലും എന്റെ നിരീക്ഷണം എത്ര ശുഷ്കം.</div><div><br /></div><div>എവിടെയോ ഒരു തേങ്ങല്‍ പോലെ മഴ.</div><div>എടത്വായില്‍ നിന്നും പോച്ചയിലേയ്ക്ക് നടക്കുമ്പോള്‍ കാറ്റുപിടിച്ച തെങ്ങുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ</div><div>നിറഞ്ഞ പാടങ്ങളിലേയ്ക്ക് മഴ വീഴുകയായിരിക്കും. </div><div>അപ്പോള്‍ ചെറിയ തോണിയും തുഴയും മാത്രമാകുന്നു പാടത്ത്...</div><div><br /></div><div>വെള്ളപ്പൊക്കം...നാശം പിടിച്ച മഴ...</div><div>പിന്നെ ചേറില്‍ കാലൂന്നിയ നടത്തവും സഹിക്കവയ്യ.</div><div><br /></div><div>വേനല്‍ക്കാലത്തൊരു മഴയുണ്ട്. </div><div>ഞാറൊക്കെ നട്ട് നെല്ലു വിളഞ്ഞു കിടക്കുന്ന പാടങ്ങളിലേയ്ക്ക്...</div><div><br /></div><div>അപ്പോള്‍ അപ്പാപ്പന്‍ പറയും, നശിച്ച മഴ; കാറ്റും.</div><div><br /></div><div>മുറ്റത്തു വീണുകിടക്കുന്ന മാവിലകളും കണ്ണിമാങ്ങകളും...ഞാന്‍ മഴ കണ്ട്</div><div>ആസ്വദിക്കുമ്പോള്‍ അപ്പുറത്ത്‌ തേങ്ങല്‍...</div><div>ഒരു കണ്ടം നെല്ല് മൊത്തം പോയി.</div><div><br /></div><div>സീതാംഗോളിയിലെ മഴയ്ക്ക് ഒരേ ഭാവമാണ്‌ എപ്പോഴും.</div><div>കാറ്റിന്റെ കൂട്ടുപിടിച്ച് അട്ടഹസിച്ചാണ്‌ വരിക.</div><div>അതിക്രൂര മഴ.</div><div><br /></div><div>എങ്കിലും എന്റെ നാട്ടില്‍ കര്‍ക്കിടകത്തില്‍ പെയ്യുന്ന മഴ പോലെ</div><div>മറ്റൊന്ന് ഞാനിതു വരെ ആസ്വദിച്ചിട്ടില്ല.</div><div>കുട്ടിക്കാലത്തെ മഴ.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-2036938573750672142?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-36117315193269286712012-02-03T21:37:00.000-08:002012-02-03T21:37:38.066-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div>ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഞാന്‍ വളരെ പ്രാധാന്യത്തോടെയാണ്‌ കാണുന്നത്.</div><div>ജീവിത ബന്ധങ്ങളെ ഞാന്‍ അഴകോടെയാണ്‌ വീക്ഷിക്കുന്നത്.</div><div>എന്നിട്ടും (ഞാനെന്ന്) അഹങ്കരിക്കാത്തവര്‍ക്ക് </div><div>ജീവിതമില്ലെന്ന് അവരെന്നോടു പറഞ്ഞു.</div><div>ദേശത്തിലുള്ള അഹങ്കാരം..</div><div>വസ്തുക്കളിലുള്ളത്..</div><div><br /></div><div>കഴുത്തിരിക്കുന്നിടത്തേയ്ക്ക് ജലവിതാനം ഉയരുമ്പോള്‍ </div><div>നാം എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ്‌ വ്യാകുലപ്പെടുന്നത്.</div><div>നമ്മുടെ കാലുകള്‍ സ്വതന്ത്രമല്ലല്ലോ.</div><div>അതു മറ്റുള്ളവരോടുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ തടങ്കല്‍ പാളയങ്ങളില്‍ കെട്ടപ്പെട്ടിരിക്കുകയല്ലേ?</div><div>ജലവിതാനത്തെ ഭയന്ന് നമ്മള്‍ ഉയരാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്‌.</div><div>അതിനു ഒരിക്കലും കഴിയാറില്ലല്ലോ?</div><div><br /></div><div>അപ്പോഴും നാം കാണാന്‍ വിധിക്കപ്പെടുകയല്ലേ...</div><div><br /></div><div>നിസ്സഹായരായി ജലവിതാനത്തോട് പൊരുതി ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ് കെട്ടുകളില്‍ നിന്ന് വേര്‍പെട്ട</div><div>നമ്മുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് ഒഴുകിയടുക്കുന്ന ശവങ്ങളെ.</div><div>അതു കണ്ട് കണ്‍നിറഞ്ഞ്, ശ്വസിച്ച് നാമും മരിക്കുന്നു.</div><div><br /></div><div>ജലവിതാനമെന്നത് എന്റെ മിഥ്യാ സങ്കല്പമല്ല.</div><div>സ്പഷ്ടമായ ചിന്തയുടെ ഫലമാണ്‌.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-3611731519326928671?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-7037162965790868852012-02-03T20:10:00.000-08:002012-02-03T20:11:55.630-08:00ഇന്നലെകളുടെ ദൂരപരിധിയില്ലാത്ത സഞ്ചാരത്തില്‍<br />അലംഘനീയ നിയമങ്ങളുടെ വീര്‍പ്പുമുട്ടലുകളായിരുന്നു.<br />ഇന്നലെ, ഇന്ന്, ഇനി നാളെ.<br />എവിടെയോ ഉത്കണ്ട്ഃകളുടെ ഭാരം തകര്‍ത്തു കളിക്കുന്നു.<br />പരിക്ഷീണതയ്ക്ക് അറുതിയില്ല, അയവില്ല.<br />ശാലിനി പറഞ്ഞതു പോലെ ശരിക്കുമൊരു ഗാന്ധി.<br /><br />ആലിയ ലോഡ്ജിനു മുകളില്‍ കോണ്‍ക്രീറ്റ്.<br />ഞാനവിടെ സൂപ്പര്‍ വൈസര്‍.<br />ചെറിയ തലവേദന.<br /><br />ഞാന്‍ താഴേക്കു വിതയ്ക്കുന്നു. കൊയ്യുന്നു.<br />ഫലം കാഴ്ചകളായിരുന്നു.<br />'ഹസ്തരേഖാ ശാസ്ത്രം'<br />അവിടെ കൂടിക്കിടന്ന ചപ്പുചവറുകള്‍ക്കു മുന്‍പിലേയ്ക്ക് ഒരു ബാനര്‍ ഉയരുകയായിരുന്നു.<br />വിദ്യാഭ്യാസം, തൊഴില്‍, ആരോഗ്യം, ആയുസ്സ്, വിവാഹം, പ്രേമം.<br />അതു വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ എന്നില്‍ ഒരു കഥ വിരിഞ്ഞു വന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-703716296579086885?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-88100949078009043162011-12-23T01:16:00.000-08:002011-12-23T01:36:10.896-08:00ഒരോലവാല്‍<br />എലിവാല്‍<br />പൂച്ചവാല്<br />ഇവയ്ക്കെല്ലാം പുറമേ<br />പണ്ടു നായര് പിടിച്ച പോലത്തെ<br />ഒരു പുലിവാല്‍<br /><br />നാളെയാകുന്ന കഴുതയില്‍<br />ഞാനാകുന്ന മാറാപ്പ്<br />അതില്‍ നിറയെ ബന്ധങ്ങളുടെ വിഴുപ്പ്<br />കഴുത ഇരുകാലില്‍ നടക്കുന്നു.<br />ഞാന്‍ നടത്തം മറന്നു.<br />നാലുകാലില്‍ നിന്ന്<br />രണ്ടു കാലിലേക്ക്, പിന്നെ<br />ഒറ്റക്കാലില്‍ തപസ്സു<br />തുടങ്ങിയപ്പോഴാ<span>ണു</span><span style="font-weight: bold;"><br /></span>കഴുതയുടെ ചുമലില്‍ കയറിയത്<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-8810094907800904316?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-74169321131574383302010-12-30T19:08:00.000-08:002010-12-30T19:10:16.807-08:00<div>വെറുതെയിരുന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഒരു കഥയെഴുതി തീര്‍ത്തു. </div><div>"മാലാഖ" യെന്ന് അതിന് പേരിട്ടു. </div><div>നാളെ പകര്‍ത്തിയെഴുത്ത് തുടങ്ങണം. </div><div>ദേവരാജന്‍സാര്‍‍ കഥ വായിച്ചു. </div><div>നല്ല അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു. </div><div>നാരായണനോട് കഥയുടെ സാരാംശം പറയുകയും ചെയ്തു. </div><div>അവനും അതിഷ്ടപ്പെട്ടു. </div><div>അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ദേവരാജന്‍സാറിന്റെ പ്രവചനം വന്നത്. </div><div>അദ്ദേഹം എന്റെ കാല്‍ സസൂക്ഷ്മം വീക്ഷിച്ചു. </div><div>"വെച്ചടി കയറ്റമാ". </div><div>സന്തോഷം. പക്ഷെ പുളു. </div><div>"അല്ലെങ്കില്‍ എഴുതി വച്ചോ ഞാന്‍‌ പയുന്നത് സംഭവിച്ചിരിക്കും."</div><div>ഞാന്‍‌‍ ചിരിച്ചു.</div><div>"നിങ്ങളില്‍ ഒരുപാട് ലക്ഷണങ്ങളുണ്ട്. പത്തു വര്‍‍‌ഷത്തിനുള്ളില്‍ നിങ്ങള്‍ വലിയൊരു പൊസിഷനിലെത്തും." </div><div>എവിടുന്ന്? </div><div>"സാഹിത്യത്തിലൂടെയൊക്കെ നിങ്ങളൊരുപാട് വളരും." </div><div>സന്തോഷം. മുഖസ്തുതിയാണെങ്കിലും! </div><div>അനന്തരം ഞങ്ങള്‍ ബഷീറിന്റെ കല്യാണത്തിനു പോയി. </div><div>നായനാര്‍ മരിച്ചതു കാരണം ഇന്ന് ഓഫീസ് ലീവയിരുന്നു. </div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-7416932113157438330?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-3497887906035007482010-12-28T00:02:00.000-08:002010-12-30T18:40:31.974-08:00നാലരയ്ക്ക് ഉണര്‍ന്നു.<br />ഡയറി എഴുതി.<br />സാധനസാമഗ്രികള്‍ എടുത്ത് ആറുമണിയുടെ ബസ്സില്‍ കയറി കാഞ്ഞങ്ങാടേയ്ക്ക്.<br />പ്രേമനെ കണ്ടു.<br />അവിടെനിന്നും ഒരു ഉറക്കം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ കാസര്‍ഗോഡ്.<br />മൂത്രശങ്ക തീര്‍‌ത്ത് കുമ്പളയിലേക്ക്.<br />ഞാന്‍ കെ. എസ്. ആര്‍.ടി. സി. സ്റ്റാന്റില്‍‍ നിന്നുമാണ് കയറിയത്. പ്രൈവറ്റ് സ്റ്റാന്റില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ ഏഴു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ബസ്സിലേയ്ക്ക് ഇരച്ചു കയറി. ഞാന്‍ പുറകിലത്തെ സീറ്റില്‍ ഏകന്‍; മറ്റൊരു സീറ്റും ഒഴിവില്ല. അവര്‍ ഏഴു പേരും "എന്റെ" സീറ്റില്‍ ഇരുന്നു.<br />ഞാന്‍ ഒരു വശത്തു ഞെരുങ്ങിപ്പോയി. എന്നെ തൊട്ടിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടി ചിരിച്ചു. ഞാനും ചിരിച്ചു. എനിക്കൊന്നും സംസാരിക്കാന്‍ ഇല്ലായിരുന്നു. അവരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. അവര്‍ മംഗലാപുരത്തേക്ക് പോവുകയാണ്. അവര്‍ എന്നേപ്രതി എന്തോ കമന്റുകള്‍ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു.<br />ഇറ്ങ്ങാന്‍നേരം ഒരു പെണ്‍കുട്ടി പറഞ്ഞു.<br />"പാവത്തെ ഞെക്കി ഞെക്കി കുമ്പളയില്‍ ഇറക്കിവിട്ടു."<br />ഞാനത് കേട്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല.<br />ഇനിയവര്‍ ഞെങ്ങിഞെരുങ്ങാതെ സുഖമായി യാത്രചെയ്തുകൊള്ളട്ടെ. ഞാന്‍ പടിയില്‍നിന്ന് ഇറങ്ങാന്‍‌നേരം അവരെയാകെ ഒന്നു നോക്കി.<br />തൊട്ടിരുന്ന പെണ്‍കുട്ടി ഒരു ചിരി തന്നു.<br />ഞാന്‍‌ ചിരിച്ചില്ല<br />ഞാന്‍ ഇറങ്ങി.<br />ബസ്സിലേയ്ക്ക് മറ്റൊരു ജനക്കൂട്ടം ഇരച്ചു കയറി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-349788790603500748?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-48825279106851341562010-10-29T08:58:00.000-07:002010-10-29T09:00:45.747-07:00അസഹ്യമായ വെയിലില്‍ മഴ കൊതിച്ച് നാവു ചുരുണ്ടുപോയി.<br />ഉച്ചക്ക് നാസറിച്ചയോടൊത്ത് വെട്ടുവഴിയിലൂടെ നടന്നു.<br />ഇലക്ട്രിസിറ്റി ബോര്‍ഡുകാരുടെ പാച്ചലും ലൈന്‍വലിയും.<br />ലൈനുകള്‍‌‍ക്കായി ആ മരത്തിന്റെ കൊമ്പും വെട്ടപ്പെടുകയാണ്. മാഞ്ഞു പോകുന്ന തണല്‍‌.<br />തണല്‍; ഉലയുന്ന കൊമ്പിനു താഴെ വളഞ്ഞ വെട്ടുവഴിയില്‍ കിടന്നു പിടയുകയാണ്. തണലിന്റെ മരണം. തണുപ്പിന്റെയും.<br />മരണത്തിനും ശവസംസ്കാരത്തിനുമായി ആകെ ഒറ്റ നിമിഷം മാത്രം!<br />ഇനി പുനര്‍‌ജനനത്തിനോ?<br />കാലങ്ങള്‍...<br />പലപ്പോഴും തണല്‍‌‌‌വിരിച്ചു നിന്ന മരങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് തണുപ്പിനെ തന്റെ ചുട്ടുപഴുത്ത ഗര്‍ഭപാത്രത്തില്‍ അട്ടിയിട്ടു സൂക്ഷിച്ച് കോണ്‍ക്രീറ്റ് കൂടാരങ്ങള്‍.<br />അത് തണലിന്റെ പുനര്‍ജന്മ‌മാണോ?<br />ചോദ്യം മാത്രം.<br />ഉത്തരം വെന്തുവിളറിയ ഒരു പുഞ്ചിരി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-4882527910685134156?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-29944685650208443262010-10-28T19:55:00.000-07:002010-10-28T19:56:18.235-07:00'വിഷുക്കണി'ക്കുവേണ്ടിയുള്ള രചന പാചകദശയിലാണ്.<br />ഞുറുക്കിത്തീരാത്ത ഇറച്ചിത്തുണ്ടങ്ങള്‍.<br />അരിഞ്ഞു തീരാത്ത പച്ചക്കറികള്‍.<br />ഒടുവില്‍ എല്ലാം നാരായണവചനം പോലെ ചക്കക്കറിയാവും.<br />ഉപ്പിടണോ പഞ്ചസാരയിടണോ എന്ന ശങ്കയിലാണു ഞാന്‍.<br />ഒരല്പം കയ്പുനീരായലോ?<br />ഒന്നിനും വയ്യ.<br />ഇപ്പോള്‍ എഴുത്തു തുടങ്ങിയിട്ടു രണ്ടുമണിക്കൂറിലേറെയായി.<br />കഥയുടെ ഒരുതാളു മറിഞ്ഞില്ല.<br />കവിത ഒരുവരി പോലും കുറുകിയില്ല.<br />തല്‍‌ഫലമായി ഞാന്‍ മാറിമറി ചിന്തിച്ചു.<br />എനിക്കു കഥയെഴതാനുള്ള കഴിവില്ല.<br />എനിക്കു കവിതയെഴുതാനുള്ള കഴിവില്ല.<br />ഇതൊക്കെ ഒരു ചോരത്തിളപ്പിന്റെ കാലമാണ്.<br />ഈ നേരങ്ങളില്‍ എന്തൊക്കെ തോന്നാം.<br />പക്ഷേ...<br />പ്രദീപ് സാറിനു വാക്കുകൊടുത്തില്ലേ.<br />ഞാന്‍ പണ്ടേതോ ഓട്ടോഗ്രാഫില്‍ എഴുതി.<br /> "വാക്കിലൊതുക്കിയ സ്നേഹം<br /> കീറപ്പഴന്തുണി പോലെ<br /> എടുത്താലുമുടുത്താലും കീറും."<br />ഇങ്ങനെ നോക്കിയാല്‍ എന്താ ഒരു വിഷാദം.<br />എഴുതി നോക്കുക. അത്രതന്നെ.<br />സ്നേഹത്തിന്റെ കഥയും<br />മരണത്തിന്റെ കവിതയും എന്നില്‍ തിളച്ചു മറിയുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-2994468565020844326?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-26076044221112746932010-10-28T19:01:00.000-07:002010-10-28T19:12:42.424-07:00അപ്പാപ്പന്റെ മരണം. അതു സംഭവിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പത്തു ദിവസത്തിനു മുമ്പാണ് എന്നെ അപ്പാപ്പന്‍ കെട്ടിപ്പിടിച്ചത്. കവിളത്ത് പാതിജീവന്‍കൊണ്ട് ചുംബിച്ചത്.<br />തുമ്പി എന്ന കഥ ഞാന്‍ എഴുതി തീര്‍ന്നില്ല. അതിന്റയവസാനം നിശബ്ദ്മായൊരു കാലത്തിനു ശേഷം തുമ്പി വരുന്നുണ്ട്.<br />അപ്പൂപ്പന്റെ (അപ്പാപ്പന്റെ) കുഴിമാടത്തിനരുകില്‍.<br />വാര്‍ദ്ധക്യം പൂണ്ട ചിറകുകള്‍ കൊരുത്ത് അതു കരഞ്ഞു.<br />കുട്ടാ- ഇനിയെന്ത് ഞാനും പൊയ്ക്കോട്ടേ?<br />കുഴിയിലേയ്ക്കു വീണ കുന്തിരിക്കമണികള്‍ക്കിടയില്‍ ചിറകുകള്‍ പൊഴിച്ച് തുമ്പി അനാദിയുടെ പടുകുഴിയിലേക്ക് എടുത്തു ചാടി.<br />ഇങ്ങനെ കഥയവസാനിപ്പിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചു. തുമ്പി ജനിച്ചില്ല. മരിച്ചുമില്ല. എന്റെ മനസ്സിന്റെ താളുകളില്‍ അത് എഴുതപ്പെട്ടു.<br />അപ്പാപ്പന്‍ അപ്പാപ്പനായിരുന്നു. എനിക്കാ വലിയ മനസ്സിനോടു സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാന്‍ അറിയില്ലായിരുന്നു.<br /><br /><br />ആറരമണിക്ക് കാസറഗോഡു നിന്നും പുറപ്പെട്ടു. പത്തുമണിയായി മണ്ഡപത്തെത്തിയപ്പോള്‍.<br />ചെന്നപാടെ അപ്പാപ്പനെ ഒന്നു നോക്കി.<br />പിന്നെ മുത്തലിന്റെ സമയത്തും.<br />മെജോച്ചായനും ബിജോച്ചായനും വിങ്ങിവിങ്ങി കരയുന്നതുകണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്കു സങ്കടം തോന്നി.<br />എനിക്കു കരയാന്‍ പോലും അര്‍ഹതയില്ലല്ലോ. എല്ലാവരും എന്നെ അളവറ്റു സ്നേഹിച്ചു. അപ്പാപ്പനും. എനിക്കു സ്നേഹം തിരിച്ചു കൊടുക്കാനുള്ള അറിവില്ലായിരുന്നു.<br />ഒരു തരത്തില്‍ അത്തരമൊരു ദുഃഖം മാത്രമേ അപ്പാപ്പന്റെ മരണത്തോടെ എനിക്കു തോന്നിയുള്ളു.<br />പിന്നെയൊരുതരം ആശ്വാസമാണ്. നമ്മുടെ കണ്‍വെട്ടത്തെ ദുരിതങ്ങളില്‍ നിന്നു രക്ഷപെട്ടോട്ടെ.<br />അപ്പുറത്ത് ദുരിതവും സന്തോഷവും സമാധാനവും ശവക്കോട്ടയും ഇല്ലാത്ത ഒരു ലോകം.<br />ചുംബിക്കാനുള്ള സമയമടുത്തപ്പോള്‍...<br />കുട്ടിക്കാലത്ത് അപ്പാപ്പന്റെ കൈകളില്‍ കിടന്നു നീന്തല്‍ പഠിക്കുകയായിരുന്നു.<br />അവധി ദിവസങ്ങളില്‍ അവിടെ ചെല്ലുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞു കൈവെള്ളയില്‍ വച്ചുതരുന്ന അഞ്ചുരൂപയുടെയും പത്തുരൂപയുടെയും ലഹരിയിലായിരുന്നു.<br />ഞാന്‍ കരഞ്ഞില്ല.<br />ഞാന്‍ ചുംബിച്ചു.<br />പത്തു ദിവസത്തിനു മുമ്പ് പാതിബോധത്താല്‍ എനിക്കു തന്ന മുത്തത്തോടുള്ള കടപ്പാട് ഞാന്‍ അങ്ങനെയെങ്കിലും രേഖപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-2607604422111274693?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-5907382579029344772010-08-22T21:44:00.000-07:002010-08-22T21:45:25.073-07:00മലയാളമനോരമ ദിനപത്രത്തില്‍ എം. മുകുന്ദന്‍ എഴുതുന്ന കോളം വായിച്ചു.<br />സ്ത്രീകഥാപാത്രങ്ങളോട് എഴുത്തുകാരനു തോന്നാവുന്ന പ്രണയവും രതിയും. അതായിരുന്നു വിഷയം. ഇടയ്ക്ക് വായനക്കാരനും ചര്‍ച്ചാഹേതുവാകുന്നുണ്ട്.<br />ഞാനെഴുതിയ കഥകളിലെ നായികമാരോട് എനിക്കും പ്രണയം തോന്നിയിട്ടുണ്ട്. (ദൈവകൃപയാല്‍ കഥകളൊന്നും വെളിച്ചം കണ്ടിട്ടില്ല. ഭാഗ്യം!)<br />ഞാന്‍ അവളോടൊപ്പം നടന്നു.<br />അവളോടൊപ്പം പുഴവക്കിലിരുന്നു കാറ്റുകൊണ്ടു.<br />ചില രാത്രിയില്‍ ശക്തമായ അഭിനിവേശത്തോടെ വാരിപ്പുണര്‍ന്നു.<br />മാത്രവുമല്ല.<br />ഞാനവള്‍ക്ക് പലരോടും സാമ്യം കല്പിച്ചു.<br />അവള്‍ കഥാപാത്രമായതില്‍ ദുഃഖിക്കുകയും ചെയ്തു.<br />മൈമുനയെ ഞാനും കണ്ടു.<br />ഞാനുമറിഞ്ഞു.<br />അവളുടെ നീലഞരമ്പോടിയ കൈകളില്‍ ഒന്നു തൊടുകയും ചെയ്തു.<br />ഒ. വി വിജയന്‍ 'വിശാലാക്ഷീ' എന്നു വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഞാനും വിളിച്ചു.<br />ആമിനയെ കണ്ടു.<br />കഥാപാത്രങ്ങളോടുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ കഥ പിന്നെയും നീളുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-590738257902934477?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-46205076097010155222010-08-22T21:19:00.000-07:002010-08-22T21:21:22.140-07:00ആദ്യ പ്രണയം പോലെ തന്നെയാണ് ആദ്യ മഴയുടെ വരവും. അനുഭൂതിയുടെ തുല്യത!<br />പക്ഷേ അവള്‍ രാത്രിയാണല്ലോ വന്നത്.<br />ഞാന്‍ ഗാഢമായ ഉറക്കത്തിലായിരുന്നു.<br />അവള്‍ എന്റെ ജനലോരത്തു വന്ന് കുറുകുകയും മന്ദഹസിക്കുകയും ചെയ്തു.<br />ഞാനുണര്‍ന്നപ്പോള്‍ അവള്‍ നിലച്ചിരുന്നു.<br />എനിക്കു നഷ്‌ടമായ പ്രണയം പോലെ.<br />നഷ്‌ടമായ അനുഭൂതി.<br />അവളുടെ താളത്തില്‍ കുളിച്ചുകിടന്ന ചെങ്കല്‍ പാറകള്‍ക്കും. പാതയോരങ്ങള്‍ക്കും നവോന്‌മേഷം.<br />കാഴ്ച്ചയുടെ നിറവിലേയ്ക്ക് വെയില്‍ കനത്തപ്പോള്‍ പരന്ന മ്ലാനത ഈറനണിഞ്ഞ് തുളസികതിര്‍ ചൂടി എന്നിലേയ്ക്കു വന്ന ആദ്യ പ്രണയിനിയുടെ അന്ത്യമായി പരിണമിച്ചു.<br />ഞാന്‍ അവളെയും<br />അവള്‍ എന്നെയും കണ്ടില്ല.<br />അവള്‍ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍;<br />താഴെ വീണു കിടന്ന തുളസിക്കതിരില്‍<br />കാല്‍ പതിഞ്ഞപ്പോള്‍;<br />ഞാനറിഞ്ഞു. ചോര!<br />നഷ്‌ടബോധത്തിന്റെ രക്‌തം!<br />മഴ പിന്നെയും വരുന്നു<br />പുതുമകളുമായി എത്രയെത്ര പുതുമഴകള്‍!<br />ഞാനറിയാതെ എന്നെയറിയാതെ...<br />ഗാഢമായ ഉറക്കത്തില്‍ പ്രൗഢമായ പുഞ്ചിരിയുമായി അവള്‍ വരുന്നു.<br />പകല്‍ വെളിച്ചത്തിലെ അവളുടെ ചിരിക്കുമുമ്പില്‍ ഇളിഭ്യനും, നിസ്സഹായനുമായി ഞാന്‍ കുടപിടിച്ച് നീങ്ങുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-4620507609701015522?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-24068324107211013802010-07-25T08:06:00.000-07:002010-07-29T08:38:10.056-07:00ഞാന്‍ കരുതുന്നു.<br />അയാല്‍ നല്ല മനുഷ്യനാണ്.<br />സേവ്യര്‍‍ മേസ്തിരി.<br />കണക്കുകളുടെ കടലാസുതുണ്ടുപരതുമ്പോള്‍ ഇരുന്നൂറുരൂപ എനിക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടു.<br />കാറ്റിന്റെ സിരകളിലൂടെ അത് ബില്‍ഡിംഗിനു താഴേയ്ക്ക് വീണു.<br />ഏതോ തലപൊളിക്കുന്ന കണക്കുകളുടെ കളിയായതിനാല്‍ ഞാന്‍ അറിഞ്ഞില്ല.<br />അതയാള്‍ക്ക് കിട്ടി.<br />അതു തിരികെ ലഭിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഏറെ സന്തോഷിച്ചു. കാരണം ആ ഇരുന്നൂറു രൂപയ്ക്ക് അര്‍‍ത്ഥങ്ങള്‍ പലതായിരുന്നു.<br />ഉച്ചയ്ക്ക് അയാള്‍ കല്ലുകെട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.<br />'നിങ്ങളെപ്പോലത്തെ സത്യസന്ധരെ ഈ ലോകത്തു കാണുക ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.'<br />അയാള്‍ ചിരിച്ചു.<br />വൈകുന്നേരം പറഞ്ഞു.<br />'നിങ്ങളെ മറക്കില്ല.'- ഞാന്‍.<br />'ഏയ് അതിന്'-<br />അയാള്‍ എന്റെ ദേഹത്തു തട്ടി.<br />അങ്ങനെയല്ല. നിങ്ങളെ മറക്കില്ലെന്ന് പറഞ്ഞുവെന്നേയുള്ളു.<br />'ശരി.'<br />'ശരി.'<br />ജീവിതത്തില്‍ സത്യസന്ധരെ കണ്ടെത്തുക ബുദ്ധിമുട്ടാണ്.<br />കണ്ടെത്തുമ്പോള്‍ ആസ്വദിക്കുകയെന്നതും.<br />ഇനി.<br />നാളെ.<br />നാളെയുടെ 'വക്രത' എന്നെ കരയിപ്പിക്കുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-2406832410721101380?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-4773803363820310762010-07-24T08:55:00.000-07:002010-07-24T09:03:05.788-07:00അങ്ങനെ ഒരു നീണ്ട ദിനം കുഴപ്പങ്ങളൊന്നുമില്ലാതെ പോയി.<br />മലയാള മനോരമ ദിനപത്രത്തില്‍ വരുന്ന കെ. ജെ യേശുദാസിന്റെ കോളം വായിക്കാറുണ്ട്.<br />ഭക്തിയെപ്പറ്റിയും ദൈവത്തെപ്പറ്റിയും മതത്തെക്കുറിച്ചും അയാള്‍ നന്നായി എഴുതുന്നുണ്ട്.<br />ഓരോരോ ജല്പനങ്ങള്‍.<br />അന്തരാത്മാവില്‍ തിളയ്ക്കുന്ന കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളിലാണല്ലോ ഓരോരുത്തരിലും യുക്തി ജനിക്കുന്നത്.<br />സത്യസന്ധമായ എഴുത്ത്.<br />സത്യമായ കണ്ടെത്തലുകള്‍.<br />പക്ഷെ, ഏതു പംക്തിയിലും ഏതു വേദിയിലും കെ. ജെ. യേശുദാസിന് മതസൗഹാര്‍ദ്ദത്തെക്കുറിച്ചു മാത്രമേ പറയാനുള്ളു.<br />ഏക ദൈവം. ഏക മതം. ഒരു വിശ്വാസം.<br />ചിലപ്പോള്‍ കടുത്ത ഈശ്വര വിശ്വസിയും ചിലപ്പോള്‍‍ നേര്‍ത്ത നിരീശ്വര വാദിയമാകുന്നു ഗന്ധര്‍വന്‍.<br />ഇന്നലെ വരെ യേശുദാസിനെ ഒരസാധാരണ മനുഷ്യനായാണ് ഞാന്‍ കണ്ടത്.<br />എന്നാലിന്ന് അസാധാരണ പാവം മനുഷ്യനായാണ് കാണന്നത്.<br />പാട്ടിലെ ഈ അസാധാരണത്വം ഒഴിച്ചാല്‍ ഏതാണ്ട് എന്നെപ്പോലെയൊക്കെത്തന്നെ.<br />'വ്യാഴ കാഴ്ച്ച'യ്ക്ക് നന്ദി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-477380336382031076?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-9966209814938632562010-07-24T07:54:00.000-07:002010-07-24T08:10:37.231-07:00ഇന്ത്യന്‍ ക്രിക്കറ്റ് ടീം പാക്കിസ്താനില്‍ പോയാലെന്ത്, പോയില്ലെങ്കിലെന്ത്?<br />അതല്ല കാര്യം.<br />കാര്യമിപ്പോള്‍ ഇന്ത്യ തിളങ്ങുന്നു എന്നതാണ്.<br />ഇന്ത്യ കത്തുന്നു എന്നതല്ലെ ശരി.<br />ഏകദേശം കത്തി തീര്‍ന്നു. അതുകൊണ്ടാവണം<br />ഇപ്പോള്‍ കനല്‍ കട്ടകള്‍ ബാക്കിയായി.<br />ഗുജറാത്തിലും മറ്റുമൊക്കെ...<br />രാജ്യത്താകമാനം ചാരവും-<br />തിളങ്ങുന്ന മതേതരത്വം കത്തിത്തീര്‍ന്ന് സ്പര്‍ദ വേരൂന്നിയ മരത്തിന് വളമായി തിളങ്ങുന്ന ചാരം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-996620981493863256?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-66003089281356907902010-07-22T08:01:00.000-07:002010-07-22T08:02:21.837-07:00കല്പ്പണി മേസ്തിരി സോജര്‍ സൈമണ്‍ ക്രിസ്റ്റോ ചോദിച്ചു, "എന്താണ് താങ്കള്‍ എപ്പൊഴുമിങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു നടക്കുന്നത്?<br />ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. "ലോകപ്രശസ്തരെല്ലാം ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു നടക്കുന്നവരായിരിക്കണം."<br />മിസ്റ്റര്‍ സൈമണ്‍ ക്രിസ്റ്റോ ചിരിക്കുന്നു.<br />ഒപ്പം പാഞ്ചന്‍ ക്രാസ്തയും തോമസ് ക്രാസ്തയും.<br />ഞാന്‍ വിശദീകരിച്ചു.<br />"ഞാന്‍ ചിലപ്പോഴൊരു ശാസ്ത്രഞ്ജന്‍, കവി, മൊത്തത്തിലൊരു സാഹിത്യകാരന്‍, ചിന്തകന്‍ ഒക്കെ ആകേണ്ട ആളായിരുന്നിരിക്കണം.<br />സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമ്മര്‍ദം എന്നെയിങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു നടക്കുന്നവന്‍ മാത്രമാക്കി മാറ്റി."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-6600308928135690790?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-69324836689572787212010-07-22T07:18:00.000-07:002010-07-22T07:36:33.366-07:00<span style="font-family:arial;">വളരെ നേരത്തേ പാട കെട്ടി പറ്റിച്ച ഉറക്കം രാവിലെ മുതല്‍ എന്നില്‍ ക്ഷീണമായി ഭവിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.<br />എട്ടു മണിക്കു സൈറ്റില്‍.<br />സെല്ലാര്‍ ഫ്ലോര്‍ കോണ്‍ക്രീറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു.<br />വാട്ടര്‍ ലെവല്‍ അവിടെ വല്ലാത്ത പ്രെശ്നമായിരുന്നു.<br />'ആറിഞ്ചിടം', 'ഒരിഞ്ചിടം', 'ഇഞ്ചില്ലാത്തിടം'.<br />അങ്ങനെ കുഞ്ഞും നാളില്‍ പഠിച്ച ഇഞ്ചുപടി പട്ടിക പോലും തികട്ടി വന്ന സമയം.<br />എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ<br />കാക്കയുണ്ടോ? മയിലുണ്ടോ? കുയിലുണ്ടോ?<br />മുയലുണ്ടോ എന്നു നോക്കിയിരിക്കെ<br />ആള്‍ക്കാര്‍ ഓട്ടം തുടങ്ങി.<br />കോണ്‍ക്രീറ്റ് പണിക്കാരും ഞാനും ഒഴികെ ബാക്കിയെല്ലാവരും ഓടി.<br />ഓട്ടത്തിന്‍ കഥ അറിയാതെ കോങ്ക്രീറ്റ് തുടങ്ങിക്കൊള്ളാന്‍ ഞാന്‍ ഓഡര്‍ കൊടുത്തു.<br />ഉടനടി രക്ഷകനെപ്പോലെ പ്രദീപ് സാര്‍ അവതരിച്ചു. ആഴങ്ങളും ആഴപ്പരപ്പുകളും കണ്ടു ഞെട്ടിപ്പോയ സാര്‍ മറ്റൊരു ഉപായത്തെപ്പറ്റി ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങി. കുഴികളില്‍ മണല്‍ നിരത്തി അതിനു മുകളില്‍ കോണ്‍ക്രീറ്റ് ഇട്ടു കൊള്ളാന്‍ സവിനയം സാര്‍ പറഞ്ഞു. ഗ്രേറ്റ് ഐഡിയ! കഥ പറഞ്ഞു കാറ്റ് കൊണ്ടിരിക്കെയാണ് ഖലീല്‍ച്ച ഓട്ട്ത്തിന്‍ രഹസ്യവുമായ് എത്തിയത്.<br />ഒരു ബാല്യക്കാരിപ്പെണ്ണ് മുപ്പതടി താഴ്ച്ചയുള്ള കിണറ്റില്‍ തുള്ളി.<br />വേനല്‍ക്കാലം തുടങ്ങിയില്ലെ... എത്രയടി വെള്ളമുണ്ടെന്ന് നോക്കാന്‍ ചാടിയതാവണം. എന്തായലും ഫയര്‍ഫോഴ്‍സ് എത്തി.<br />അതു കണ്ടിട്ടാണ് ലെവന്മാര്‍ ഓടിയത്.<br />കിണറ്റിലെന്താ തീ പിടിച്ചോ? </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-6932483668957278721?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-73946177610251767842010-07-22T06:19:00.000-07:002010-07-22T06:24:05.833-07:00<span style="font-family: arial;">തരാമെന്നു പറഞ്ഞതു തരാതിരുന്നപ്പോള്‍ ചോദിക്കാഞ്ഞത് വലിയ കോട്ടമായിപ്പോയെന്ന് ഇപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഖേദിക്കുന്നു.<br />സത്യം ഉണരട്ടെ!<br />ഓര്‍മ്മകള്‍ വിരിയട്ടെ.<br />ചിന്തകള്‍ പവിത്രമാകട്ടെ.<br />അങ്ങനെ പറഞ്ഞ വാക്ക് പ്രവര്‍ത്തിച്ചു ഫലിപ്പിക്കാന്‍ കെല്പുള്ളവരാകട്ടെ-എല്ലാവരും.<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-7394617761025176784?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-56702083014524869382010-02-19T00:05:00.000-08:002010-02-19T00:09:37.526-08:00<div>ഇന്നു ഞാന്‍ പഠിച്ചത്. </div><div>"പറയേണ്ടതില്‍ നിന്നും ഒരക്ഷരമോ ഒരു മൂളലോ കൂടുതലാകരുത്.</div><div> ഒരു പുഞ്ചിരികൊണ്ട് നേട്ടമുണ്ടാക്കാന്‍‌ കഴിയുന്നിടത്ത് വെറുതെ പതിനായിരം മൗനം പണിതുയ൪ത്തരുത്. </div><div>ഒരു മൗനം ആവശ്യമുള്ളപ്പോള്‍ ഏകനായിരുന്ന് പ്രാ൪ത്ഥിക്കുക, ചിന്തിക്കുക. </div><div><br /></div><div><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><b>മൗനം അന്തസ്സുറ്റതായി പണിയപ്പെടട്ടെ.</b></span></i></div><div><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><b>ആയിരം അട്ടഹാസങ്ങളെക്കാള്‍ ഒരു പുഞ്ചിരിക്ക്‌ കഴിവുണ്ട്. </b></span></i></div><div><i><span class="Apple-style-span" style="font-family:'courier new';"><b>കോടി സംസാരത്തെക്കാള്‍ ഒരു മൗനത്തിനും!"</b></span></i></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-5670208301452486938?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-66113832639492209522010-02-15T00:46:00.000-08:002010-02-15T00:51:29.145-08:00<div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">അങ്ങനെ ഈ ദിനവും കാലത്തിനു മുന്‍പില്‍ </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">എനിക്കുവേണ്ടി അടിയറവു പറയുന്നു.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">തെറ്റുകളില്‍ നിന്നും ചെറിയ ചെറിയ പിഴവുകളില്‍ നിന്നും ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ട്. </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ആ൪ക്കും വഴങ്ങരുത്.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"> <span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ആരോടും കണ്ണടയ്ക്കരുത്.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>മുഖ്യമായും,</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ആരെയും വിശ്വസിക്കരുത്.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>തങ്ങളുടെ ക൪മ്മം ചെയ്യുമ്പോള്‍ എതി൪ഭാഗത്തിന്‍റെ നീരസം കണക്കിലെടുക്കരുത്. </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">അവ൪ ധ൪മ്മം ചെയ്തുകൊള്ളുമെന്നത് പിന്നീട് പല൪ക്കും വ്യസനകരമായിത്തീരും.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>ആരും ആ൪ക്കുവേണ്ടിയും ധ൪മ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നില്ല. </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">സ്വന്തം വേല ലഘൂകരിക്കാനും സുഗമമാക്കാനും </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">അവ൪ മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ണില്‍ മണ്ണിടുന്നു.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> <span><span></span></span></span></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"></span><span class="Apple-tab-span" style="white-space:pre"> </span>പ്രീതി പറ്റാന്‍ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">തെറ്റ് വിഷമാണ്‌. അത് തോലുറയിലടയ്ക്കപ്പെട്ട വീഞ്ഞു പോലെ, </span></b></div><div style="text-align: left;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">കാലപ്പഴക്കം ചെല്ലുന്തോറും വീര്യം കൂടി വന്‍ നാശം വിതയ്ക്കും.</span></b></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ഓ൪മ്മകളുടെ തേരില്‍‌ യുദ്ധസ്മരണകള്‍ മറന്നുപോയി</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">വ്യസന പ൪വ്വത്തില്‍ നിന്നും;</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ജീവിതോത്സവം തുടങ്ങുന്നു.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">ഇനി പ്രയാണമാണ്‌.</span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">വെളുപ്പില്‍ കറുത്ത പൊട്ടുകള്‍ വീണ് വീണ് കറുപ്പിലലിയും വരെ </span></div><div style="text-align: left;"><span class="Apple-style-span" style="font-size:small;">പ്രയാണം തന്നെ!</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-6611383263949220952?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-10337932684516502922010-02-11T09:51:00.000-08:002010-02-11T09:53:54.053-08:00<div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ഉമിനീരിനോടുള്ള ഭാവവൈരുദ്ധ്യം പോലെ തന്നെയാണ്‌ ഇന്ന് പലതും. ഒന്നില്‍നിന്നുതന്നെ നുണഞ്ഞിറക്കപ്പെടുകയും കാ൪ക്കിച്ചു തുപ്പപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">ജീവിതവും ഏതാണ്ടിങ്ങനെ തന്നെ.</span></div><div style="text-align: justify;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">എന്‍റെ ചിന്തകളും.</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-1033793268451650292?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-59635027545040200972010-02-05T01:57:00.000-08:002010-02-05T02:07:48.339-08:00<div>എന്‍റെ ഏകാന്തത എനിക്കു തിരിച്ചു കിട്ടും വരെ എന്‍റെ കവിതകള്‍...?</div><div><br /></div><div>ഉച്ചത്തില്‍ ചൊല്ലാനാവാത്ത എന്‍റെ കവിതകളെയോ൪ത്ത്‌ </div><div>വിചിത്രവിഹായുസ്സിന്‍റെ പടവുകളില്‍ ഞാന്‍ ഇരുളിനെയും </div><div>സത്യത്തെയും തമസ്കരിച്ച് തപസ്സു ചെയ്യും. </div><div><br /></div><div>മൗനമായ തപസ്സ്!</div><div><br /></div><div>സ൪ഗാത്മകത പുന൪ജ്ജനിയെ തേടുന്നു. </div><div>താളാത്മകത പ്രഗീതവദനത്തെയും. </div><div>ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ദിവസത്തിന്‌ അങ്ങനെ അവസാനമാകുന്നു. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-5963502754504020097?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-9186227955514126882010-02-01T09:03:00.000-08:002010-02-01T09:04:33.965-08:00ഞാന്‍ ആയിത്തീരേണ്ടതിനെക്കുച്ച് എനിക്ക് നല്ല ബോധ്യമുണ്ട്. പക്ഷെ; ആയിത്തീരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഈശ്വരന്‌ നന്നായറിയുകയും ചെയ്യാം! ഈ അറിവുകള്‍ക്കിടയില്‍ കിടന്ന് എന്‍റെ ജീവിതം പാഴാകുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-918622795551412688?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-4231566474685781192010-01-13T08:29:00.001-08:002010-01-13T08:37:28.087-08:00ഓരോരുത്തരും അവനെക്കുറിച്ചു മാത്രം ചിന്തിക്കുന്നു. സ്വന്തം ലാഭം മാത്രം നോക്കുന്നു. അതിനുവേണ്ടി ആരെയും എവിടെവച്ചും എങ്ങനെയും സ്നേഹിക്കുന്നു. അപ്പോള്‍ സ്നേഹം എത്രയോ കപടം.<br /><br /><br /> മനുഷ്യ൯ അവന്‍റെ പുതിയ മുഖത്തിന് പേരിട്ടു. കച്ചവട മനസ്ഥിതി അഥവ ബിസിനസ്സ് മെന്‍റാലിറ്റി. അവിടെ ആ൪ക്കും ആരെയും സ്നേഹിച്ചു വഞ്ചിക്കാം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-423156647468578119?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-17687644885363181142010-01-01T03:47:00.001-08:002010-01-01T03:47:58.001-08:00പുലരി...<br /><br />പാടുവാനറിയുന്ന ഒരു കുയിലിനെ അത് തന്റെ കൂടാരത്തില്‍ നിന്നും തുറന്നു വിട്ടു. എനിക്കായി...<br /><br />ഞാനതുകേട്ടുണ൪ന്നു.<br /><br />ഉറക്കച്ചടവുള്ള കണ്ണുകളിലേക്ക് ജനുവരിയുടെ ശീതരക്തം കോറിയിട്ടു.<br /><br />ഞാനറിയാതെ വിട൪ന്നുപോയ കണ്ണുകള്‍.<br />മിഴിയോലയില്‍ ഊയലാടുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളികള്‍...<br /><br />ഇന്നലെ...<br />പുതുവ൪ഷം ആഘോഷിക്കാ൯ ആരൊക്കെയോ ക്ഷണിച്ചു.<br />പടക്കവും മേളവും ...<br /><br />ഞാ൯ വരുന്നില്ല! എങ്കിലും; തീ൪ത്തും!!<br />എനിക്ക് ശാന്തമായി ഉണരണം<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-1768764488536318114?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-77866237267571044742010-01-01T00:28:00.000-08:002010-01-01T01:26:17.753-08:00എന്തു വിശേഷപ്പെട്ട പുലരി?!<br /><br />ഓരോ വ൪ഷാരംഭത്തിലും നാം കണ്ടെത്താനാഗ്രഹിക്കുക,പ്രസന്നമായ കണ്ണാടിപോലെ തെളിഞ്ഞ ജലം, ഉന്മേഷത്തിന്‍റെ തൊപ്പിയണിഞ്ഞ് നേ൪ത്തു മന്ദഹസിക്കുന്ന മുഖങ്ങള്‍, നല്ല തുടക്കത്തിനായി ത്രസിക്കുന്ന, കാലടികള്‍ കമനീയമാക്കാ൯ കൊതിക്കുന്ന അടിത്തളിരുകള്‍, കളകൂജനം.<br /><br />കണ്ടെത്തുന്നതോ?<br /><br />ഉറക്കച്ചടവുള്ള വാടിക്കരിഞ്ഞ മുഖങ്ങള്‍. എവിടെയും മദ്യത്തിന്‍റെ നിറമുള്ള ജലം. പാതി വിരിഞ്ഞ കണ്ണുകളില്‍ പരിഹാസവും കിളിക്കൊഞ്ചല്‍ കേള്‍ക്കാ൯ കൊതിക്കുന്ന കാതുകളില്‍ നിന്ദയും, പക്ഷെ, നാവുകള്‍ മാത്രം മധുരിമയോടെ തുടിക്കുന്നു 'ഹാപ്പി ന്യൂ ഇയ൪'.<br /><br /><br />ആഗ്രഹിക്കാത്ത സൗഭാഗ്യങ്ങള്‍ നമ്മെ തേടിയെത്തുന്നു, ആഗ്രഹിക്കാത്ത ദുരന്തങ്ങളും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-7786623726757104474?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-13823544198428446832009-12-17T09:52:00.000-08:002009-12-17T09:53:00.863-08:00ഞാ൯ ഏറെ അസ്വസ്ഥതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒരു കവിതയുടെ വിഷയം മനസ്സില്‍ വരുമ്പോള്‍ അതില്‍ മരണമുണ്ടാവും. കഴിഞ്ഞയാഴ്ച എഴുതിയപ്പോഴും ഇങ്ങനെയൊരു ദുരവസ്ഥ എന്നെ പിടികൂടിയിരുന്നു.<br />ഞാ൯ എഴുതി:<br /><br />'ഉമ്മറവാതിലില്‍ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു<br />മരണം ഉമ്മവയ്ക്കുവാനായ് വരുന്ന-<br />താണുതാണു നിലത്തിഴഞ്ഞൊ-<br />ച്ചയില്ലാതെ വരുന്നു.'<br /><br />ഇങ്ങനെയൊക്കെ പലതും എഴുതിപ്പോകുന്നു. സിന്ധുചേച്ചിയോട് ഞാ൯ കാര്യം തുറന്നു പറഞ്ഞു. ചേച്ചി ഒന്നു ചിരിച്ചു അത്രതന്നെ. <br /><br />ചിലപ്പോള്‍ എന്നില്‍നിന്നും മികച്ച എന്തോ പുറത്തു വരാനുണ്ടാവും. <br /><br />അതായിരിക്കട്ടെ സത്യം.<br />അതുമാത്രമായിരിക്കട്ടെ സത്യം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-1382354419842844683?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-35246951493690675622009-12-04T08:26:00.000-08:002009-12-04T08:27:37.207-08:00നേട്ടത്തിനുവേണ്ടി ഒന്നുംതന്നെ ഞാ൯ ചെയ്യുന്നില്ല. ഒരടിപോലും നടക്കുന്നില്ല. പ്രീതി പറഞ്ഞ പുസ്തകം നെപ്പോളിയ൯ ഹില്ലിന്റെ 'തിങ്ക് ആ൯ഡ് വി൯' വായിച്ചാലും ഞാ൯ രക്ഷപെട്ടേക്കില്ല. 'സോറി തിങ്ക്‌ ആന്‍ഡ് ഗ്രോ റിച്ച്'<br /> വിജയം പണത്തിലേക്കുള്ള വള൪ച്ചയാണ്‌. ഒരുതരം ഗ്രോത്ത്‌.<br /> അതിനവസാനം പണമാണ്‌.<br /> നിറയെ പണം.<br /> എവിടെയും പോകാം. ആരെയും കാണാം. എന്തും ചെയ്യാം.<br /><br /> ആധുനീക ലോകത്തിന്റെ വിചിത്രമല്ലാത്ത ഈ ചിന്താശേഷി എനിക്ക് ദഹിക്കുന്നില്ല.<br /> വിജയത്തിന്റെ മറുവശം ചൂഷണമാണ്‌.<br /><br /> ഒരുവന്‌ ലോട്ടറിയടിക്കുമ്പോള്‍ പോലും അവ൯ ഒരുപാടുപേരെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നു. വളരുന്നവനും ആരെയൊക്കെയോ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നു. <br /><br />നീതീകരിക്കാനാവാത്ത അസമത്ത്വം വലിയൊരു മരമാണ്‌.<br />ആകശം മുട്ടെ ഒരെണ്ണം. മരത്തിന്റെ ഭാഷ: <br />'താഴെ ദാരിദ്ര്യവും <br />മുകളില്‍ സമ്പന്നതയും <br />ഇടയില്‍ ഞാനും'<br /><br />'ദാസ് ക്യാപ്പിറ്റല്‍' വയിച്ചാലെന്തേ എന്നുവരെ ഞാ൯ ചിന്തിച്ചുപോകുന്നു.<br /> ഇതുവരെ തുടങ്ങിയിട്ടില്ല.<br /> മറ്റൊന്നുമല്ല. ഇത്ര നിസ്സാരമായ ഒരു മരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയില്‍ നിന്നും അങ്ങോ൪ എങ്ങനെ ഇത്ര വലിയൊരു പുസ്തകം എഴുതി എന്ന ആകാംഷ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-3524695149369067562?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-65526149260315882972009-11-22T08:45:00.000-08:002009-11-22T08:49:18.475-08:00കൗമാരത്തിന്റെ ആദ്യദശയില്‍ ഈശ്വരസ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് ഞാ൯ എന്തോ എഴുതിയിരുന്നു. <br /> സ്നേഹത്തിനു ഞാ൯ പല കളറുകളിട്ടു.<br /> വഞ്ചിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിന്, വഞ്ചിക്കപ്പെടുന്ന സ്നേഹത്തിന്‌ പല നിറങ്ങള്‍ ഞാ൯ കൊടത്തു.<br /> അങ്ങനെയല്ലാത്തവയ്ക്ക് പരിശുദ്ധിയുടെ വെളുത്ത നിറവും കൊടുത്തു. <br /><br /> പറഞ്ഞുവന്നത്...<br />പ്രണയം കള൪ഫുള്ളാണ്.<br />അതിന് വിശ്വസ്ഥത കൈവരുന്നത് അതിന്റെ വ൪ണ്ണശബളത പോയി അവിടെ വിശുദ്ധിയുടെ വെള്ള വരുമ്പോഴാണ്‌. <br /><br /> അമ്മയുടെ സ്നേഹം എപ്പോഴും തൂവെള്ളയാണ്‌. <br />അങ്ങനെ ഞാ൯ ഒരുപാടു സ്നേഹത്തിനു ഒരുപാടു നിറങ്ങളും കാരണങ്ങളും കണ്ടെത്തി.<br /><br />പക്ഷെ,<br />ഈശ്വരസ്നേഹം വന്നപ്പോള്‍ ഒരു 'കടുത്ത' ശൂന്യത. <br />അങ്ങനെ അത്‌ നിറമില്ലാത്തതായി. ആ സ്നേഹത്തില്‍ എല്ലാ സ്നേഹവും കാണാം, അനുഭവിക്കാം.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-6552614926031588297?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-64825664537531084862009-11-19T19:14:00.001-08:002009-11-19T19:16:53.258-08:00മരണശേഷം എന്ത്?<br />അത് കടുത്ത ശൂന്യതയാണ്.<br />ശൂന്യത ഒരു ശക്തിയാണ്.<br />ശൂന്യതയില്‍ ‍നിന്നാണ്‌ ആദ്യത്തെ അണു ഉണ്ടായത്‌.<br />ശൂന്യത ഈശ്വരനാണ്‌.<br />അതിനാല്‍ ശൂന്യതയെ ഭജിക്കൂ എന്ന് ഞാന്‍ പറയും.<br />മനസ്സ് ശൂന്യമാക്കുക വഴി നിങ്ങള്‍ അഭൗമമായ ശക്തിയെ അറിയും.<br /> അതാണ്‌ എന്റെ ധ൪മ്മം.<br /> അതാണ്‌ എന്റെ ക൪മ്മം.<br /> അതാണ് എന്റെ ശൂന്യമതം<br /><br />(എഴുതാനിരിക്കുന്ന നോവലില്‍ ചേ൪ക്കേണ്ടുന്ന കാര്യങ്ങള്‍)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-6482566453753108486?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-19946080050519753592009-11-18T09:35:00.000-08:002009-11-18T09:39:29.861-08:00ഒരു വലിയ നിരത്തിലൂടെ നീങ്ങുമ്പോള്‍ സ്വപ്നങ്ങളെ ധര്‍മ്മം കൊടുത്ത് നാം യാത്ര തുടരുന്നു. പിന്നെ ധര്‍മ്മം വാങ്ങിയവര്‍ അതിനെ അനുഭവിക്കുന്നു. അങ്ങനെ നാം സ്വതന്ത്രരാകുമ്പോള്‍ പുതിയ രൂപത്തില്‍, ഭാവത്തില്‍ സ്വപ്നം വന്നെത്തുന്നു. ഇതു വല്ലാത്തൊരു ചതിയാണ്‌. നമ്മളിലെ കര്‍മ്മനിരത൯ ഉണരുന്നതു വരെ സ്വപ്നങ്ങളെ മാറിമാറി പരീക്ഷിച്ചു നീങ്ങുന്നു. <br /> ഇതു നമ്മെ സ്ഥായിയായ മരണമെന്ന സ്വപ്നത്തില്‍ എത്തിക്കുന്നു. ആ സ്വപ്നത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള പ്രവ൪ത്തനം ക൪മ്മ നിരതന്റെ പ്രവ൪ത്തനമാണ്‌. ഈ സ്വപ്നത്തെ ധ൪മ്മം കൊടുക്കുക തരമില്ല. മന:സാക്ഷിയും അസ്ഥിത്വവും അതിന്റെ അവസാനത്തെ ചെയ്തികളില്‍ അതൊട്ടനുവദിക്കുകയും ഇല്ല. <br /> അനുഭവിച്ചു തന്നെ തീ൪ക്കണം. ഒടുവില്‍ പൂ൪ണ്ണമായും സാക്ഷാല്‍കരിക്കപ്പെടുന്ന ഏക സ്വപ്നവും അതുതന്നെയെന്ന് നാം മനസ്സിലാക്കും.<br /> അതുവരെ നാം കണ്ടവ<br /> ഭിക്ഷുവിനും ഭിക്ഷാട൪ക്കും എറിഞ്ഞുകൊടുത്തവ <br /> വഴിയോരത്ത് കിളി൪ത്തും പുഷ്പിച്ചും കായിച്ചും...<br /> നാമതുകണ്ടു വെറുതേ അസ്വസ്ഥരാകേണ്ട. നമ്മുടെ മിഥ്യാബോധം നാമനുഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതെല്ലാം വഴിയോരത്ത് കാണുമ്പോള്‍ വേവലാതിപ്പെടുന്നു. നമ്മളിലെ ക൪മ്മനിരതനെ അടക്കിനി൪ത്തി നാമതെല്ലാം എറിഞ്ഞു കളഞ്ഞതല്ലേ? <br /> അറിയുക.<br /> അവരനുഭവിക്കുക നാം കൊടുത്ത ഭിക്ഷയുടെ പൂ൪ത്തീകരണം മാത്രമാണ്‌. അവരുടെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ വഴിയോരത്ത് കിളി൪ത്തും പുഷ്പിച്ചും കായിച്ചും. അവരും വെറുതെ അസ്വസ്ഥരാകുന്നു. അങ്ങനെ അവരും നാമും സ്ഥായിയായ പ്രപഞ്ചമൂല്യത്തിലെ പരമസത്യമായ അവസാന സ്വപ്നം അനുഭവിക്കുന്നു. <br /> "നാം അനുഭവിക്കുന്നതെല്ലാം നമ്മുടെ ക൪മ്മഫലമല്ല. മറിച്ച് മറ്റാരുടേയോ ധ൪മ്മഫലമാണ്‌."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-1994608005051975359?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-66703922984243963952009-11-10T04:31:00.000-08:002009-11-10T05:19:20.827-08:00ഇന്ന് പെസഹ ശനി! (ദു:ഖശനി) 'യുദ്ധ കുറ്റവാളി' എന്ന കവിതയെഴുതി ഈ അവധിദിന൦ തൃപ്തികരമാക്കി. <br /><br /> ബാഗ്ദാദില്‍ നിന്നും ഒരെലി അമേരിക്കയിലെത്തുന്ന സാങ്കല്പ്പിക കഥ കവിതയാക്കാന്‍ ഒരുപാട്‌ കഷ്ടപ്പെട്ടു. എഴുതാനിരിക്കും മുന്‍പ് കരങ്ങള്‍ നഷ്ടപ്പെട്ട അലിയെന്ന ബാല്യം മാത്രമായിരുന്നു മനസ്സില്‍. അതിനോടൊന്ന്‌ പ്രതികരിക്കാ൯ ഞാന്‍ ഒരു വളഞ്ഞവഴി സ്വീകരിച്ചെന്നു മാത്ര൦. ഇത്‌ മാതൃഭൂമിക്കോ മറ്റോ അയച്ചുകൊടുത്താലോ എന്നുണ്ട്‌. <br />സമകാലികമല്ലേ?<br />ചിലപ്പോള്‍ വന്നാലോ! <br />ഇനി പത്രാധിപ൯ അതു കീറി കുപ്പയിലിട്ടാലും ഒട്ടു൦ ദു:ഖമുണ്ടാവില്ല. കാരണ൦ എന്റെ പ്രതി ഒരാളെങ്കിലു൦ വായിച്ചിട്ടുണ്ടാവുമല്ലോ എന്ന ആശ്വാസ൦.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-6670392298424396395?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-39341073249475909082009-11-09T07:33:00.000-08:002009-11-09T20:46:07.360-08:00ഇന്നലെ ഞാ൯ പാതിമയക്കത്തില്<br />ഒരു പൈങ്കിളിയെ....<br />ഇങ്ങനെ പലതു൦...<br />ചിന്താധാരകള്ക്ക് എന്തോ ഒരു മരവിപ്പ്.<br />മയക്കത്തില് കണ്ട കൊമ്പുള്ള ദ൦ഷ്ട്രകളുള്ള സുന്ദരിയെക്കുറിച്ച് ഞാ൯ പകല് മുഴുവ൯ ചിന്തിച്ചു, തുട൪ച്ചയായി.<br /><br />അതിരാവിലെ തുടങ്ങുന്ന യജ്ഞ൦ അവസാനിക്കുക രാത്രി നന്നേ വൈകിയാണ്.<br /><br />ഒരു കുഴിമടിയനായ ഞാ൯ (ഞാനറിയാതെ) മാറുകയാണോ?!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-3934107324947590908?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-53289571964871350102009-11-07T20:27:00.000-08:002009-11-07T20:29:16.929-08:00ജീവിത൦ ഒരു മേളയാണെങ്കില്‍ ഞാ൯ അതിന്റെ ദീപശിഖയേന്താ൯ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവനാണ്(വിധിക്കപ്പെട്ടവ൯). <br />ശിഖയില്‍ എരിഞ്ഞമരുന്നത് നിറയെ ലക്ഷ്യങ്ങളാണ്.<br /> <br /> 'എന്റെ ജീവിത ലക്ഷ്യങ്ങള്‍'<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-5328957196487135010?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-34070938435752314712009-11-06T18:24:00.002-08:002009-11-06T18:31:15.845-08:00എന്തുകൊണ്ടോ എന്റെ ബുദ്ധിക്ക് വല്ലത്തൊരു മരവിപ്പ് സംഭവിക്കാ൯ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.<br /><br />ഓ൪മ്മകള്‍ പാഞ്ഞു<br />ഓടലോടോടല്‍<br />പിന്നിലേയ്ക്കെന്താ-<br />ണിത്ര വേഗേനവെ<br />ചന്തമില്ലത്രെ...<br />ശപിച്ച ദിക്കെത്ര?<br />ദിക്കുമുട്ടുമ്പോള്‍<br />പിടഞ്ഞുപോ൦ ചിത്ത൦.<br />ചത്ത ശാസ്ത്രങ്ങള്‍<br />ചതിച്ച ശാസ്ത്രങ്ങള്‍<br />അശുദ്ധ ജന്മങ്ങള്‍<br />പതിഞ്ഞ ശബ്ദങ്ങള്‍<br />പുറത്ത് കോലായില്‍<br />മരിച്ച് ശബ്ദങ്ങള്‍.<br /><br />ഓ൪മ്മകള്‍ക്കെന്തേ-<br />തിരിച്ചു വന്നാലെ൯-<br />ഓമനാള്‍ പാ൪ക്കു൦<br />മല൪വനിയിങ്കല്‍<br />ഓ൪മ്മയേ...വന്നോ ഹോ!<br />ഓ൪മ്മയേ... വന്നോ!!<br />പോയിടല്ലേ നീ<br />പോയിടല്ലേ വരൂ.<br /><br /><br />തലേന്നു കുറിച്ചിട്ട മേല്പ്പറഞ്ഞ ആശയങ്ങള്‍ക്ക് ഒരു രൂപമുണ്ടാക്കാ൯ പ്രയാസപ്പെട്ടു. രൂപരഹിതമായ വരികളില്‍ നിന്നു൦ രക്ഷപ്പെടുക അപ്രാപ്യമായ കാര്യമായിരുന്നു. എങ്ങനെയോ രക്ഷയുടെ വക്കോള൦ എത്തി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-3407093843575231471?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-90497188014779643032009-11-04T21:56:00.000-08:002009-11-04T21:59:06.414-08:00ഇനി ദിവസവു൦ അധിക൦ ഇല്ല. സമയ൦ തീ൪ന്നാല്‍ പിന്നെ ഒന്നു൦ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല. <br /> എന്തോ കഥ മനസ്സുഖ൦ നഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നു. ഒരിക്കലു൦ ഞാനൊരു നല്ല എഴുത്തുകാരനാവില്ല. പക്ഷെ എന്നാലു൦ എഴുതു൦. <br />മരണ൦ വരെ......<br /><br /> എന്റെ എഴുത്ത് എന്നെ എന്നെങ്കിലു൦ രക്ഷപെടുത്തുമെന്ന് ഞാ൯ കരുതുന്നില്ല. പക്ഷെ കാലങ്ങള്‍ക്കുശേഷ൦ ആരെങ്കിലു൦ പറയണ൦ അയാള്‍ ഒരു എഴുത്തുകാരനായിരുന്നു. <br /><br />വെറുതെ... <br /><br />ഭാഷ നന്നല്ല<br />വലിയ പഠിപ്പില്ല.<br />ലോകമായ ലോകമൊന്നു൦ ചുറ്റിയ അനുഭവമില്ല.<br /><br />സണ്ണി ഒരിക്കല്‍ പറഞ്ഞു, <br />"നീ കുറച്ചു കൂടി ഗഹനമായ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കണ൦." <br />എന്താണ് ഗഹനത?<br /> ഒരു കവിതയെഴുതുമ്പോള്‍, കഥയെഴുതുമ്പോള്‍ ഞാ൯ എനിക്കുമാത്ര൦ അറിയുന്ന ഒരു വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു. <br />ആ യാത്ര എന്നെ കരയിപ്പിക്കുന്നില്ല. <br />ഞാ൯ എനിക്കു മനസ്സിലാവുന്നതു പോലെ ഭാഷയെ കൈകാര്യ൦ ചെയ്യുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-9049718801477964303?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-32806480033223167802009-11-04T08:34:00.000-08:002009-11-04T08:35:20.373-08:00ഈ ഡയറി തീ൪ത്തു൦ സ്വകാര്യമാണ്. ഇതെന്റെ കാലശേഷ൦ വായിക്കപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു. ഞനെന്റെ വീക്ഷണങ്ങള്‍ തൊട്ടുതൊട്ട് ഹ്രിദയത്തില്‍ തൊട്ട് എഴുതാ൯ ശ്രമിക്കുകയാണ്. ഒരു എഴുത്തുകാരനാവണമെന്നാണ് എന്റെ ഏറ്റവു൦ വലിയ ആഗ്രഹ൦. എന്നാല്‍ എന്റെ ഭാഷ തീരെ നന്നല്ല, അതിന് കാബില്ല. അത് പൊട്ട തന്നെ. അത് നന്നക്കിയെടുക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ കാര്യമാണ്. കാരണ൦ ഞാനൊരു കുഴിമടിയനാണ്.<br /><br /> എഴുത്തുകാരനെന്നാല്‍ ചെറുത് <br /> തീരെ ചെറുത്. <br /> ഒരു മൂന്നാ൦ കിടയെങ്കിലു൦!!<br /> അതിനായ് ഞാ൯ ദിനവു൦ പ്രാ൪ത്ഥിക്കുന്നു.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-3280648003322316780?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-75734561664436794.post-81423830819512429482009-11-04T05:59:00.000-08:002009-11-04T06:12:29.651-08:00<div>ഇല്ല സിബിച്ചേട്ടാ, എനിക്കാവുന്നില്ല. </div><div>നിങ്ങളെ വിട്ടു പിരയാ൯. </div><div>എന്റെ കുട്ടികളെ വിട്ടുപിരിയാന്‍.</div><div>ഞാ൯ സിബിച്ചേട്ട൯ എന്ന വ്യക്തിയില്‍ എത്രമാത്ര൦ സുരക്ഷിതനാണെന്നോ.</div><div>എന്റെ കഴിവുകള്‍ എന്റെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ എല്ലാ൦ താങ്കളിലൂടെ വള൪ത്തപ്പെടുകയായിരുന്നു.</div><div> </div><div> പക്ഷെ ഞാനിപ്പോള്‍ കരഞ്ഞു പോവുയാണ്. ഞാ൯ എത്രമാത്ര൦ അശക്തനാണെന്ന് അറിയില്ല. എങ്കിലമെന്റെ കണ്ണുനീ൪ അതിന്റെ അങ്ങേ തലക്കല്‍ നിന്നു൦ ഉത്ഭവിക്കുന്നു-</div><div> </div><div> ചെറിയാനേ...</div><div> ജീനമോളേ...</div><div> അഞ്ജൂ...</div><div> പൊറുക്കുക...പൊറുക്കുക...</div><div><br /></div><div> നിങ്ങളുടെ ഈ പാവ൦ സാ൪ ചിലപ്പോള്‍ അകാലത്തില്‍ പൊഴിഞ്ഞു പോയേക്കാ൦. നിങ്ങളോടൊന്നു൦ യാത്ര പറയാനുള്ള ശേഷി എനിക്കില്ല. ദൈവ൦ എനിക്കായി ഒരു ഞായറാഴ്ചയെങ്കിലു൦ അനുവദിച്ചു തരില്ലേ...</div><div> </div><div> അവന്റെ ദിവസ൦</div><div> അവന്റെ കുട്ടികള്‍ക്കായ്</div><div><br /></div><div> അവന്റെ ലോകമാകുന്ന സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് ഒരുപാട് പറഞ്ഞു തീ൪ക്കാനുണ്ട്. എന്തൊക്കെ സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു...</div><div> ....... ......... ...... ...... .. ..............</div><div> </div><div> 'നവീന്‍ ജി' എന്ന വ്യക്തിത്വ൦ പാടേ ഇല്ലാണ്ടാവുകയാനെന്നൊരു തോന്നല്‍.</div><div>'കവിതകള്‍, കഥകള്‍ എല്ലാ൦ നശിച്ച് മണ്ണടിയുന്നു.</div><div>ദൈവമേ...</div><div> </div><div> എന്റെ വഴി ഇതായിരുന്നില്ലേ?</div><div> </div><div> എന്തിനെനിക്കീ വേഷ൦ തന്നു. എന്തോ ലക്ഷ്യ൦ പൂ൪ത്തീകരിക്കാനുണ്ടെന്ന് ഞാനറിയുന്നു. അതിനായി ഞാ൯ ചരിക്കുന്നു. ഈ നിമിഷങ്ങള്‍ എനിക്ക് അസഹ്യമാണ്. ദു:ഖ൦ ഞാ൯ കടിച്ചിറക്കുന്നു.</div><div><br /></div><div>ഈ എഴുത്തുകള്‍ പിന്നീടെപ്പോഴോ ഓ൪ത്തോ൪ത്ത് കരയാ൯ വേണ്ടി...</div><div>ഈ എഴുത്തുകള്‍ സ്മരണയില്‍ വേരുകളായി അലയാ൯ വേണ്ടി...</div><div>ചിലപ്പോള്‍ ഞാനന്ന് ചിരിക്കു൦. മനുഷ്യന്റെ (പ്രത്യേകിച്ചു൦ എന്റെ) ശുഷ്കമായ ബോധ്യങ്ങള്‍ എന്നെക്കൊണ്ട് അതു൦ ചെയ്യിക്കുമായിരിക്കു൦.</div><div> എങ്കിലു൦...എന്നാലു൦ മുറിയടച്ചിരുന്ന് വിതുമ്മിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഡയറിയെഴുതിയ ഒരു വൈകുന്നേര൦ എനിക്കുണ്ടായിരുന്നല്ലോ എന്ന് ഞാ൯ സമാധാനിക്കു൦.</div><div><br /></div><div>ശേഷ൦...</div><div><br /></div><div>നിങ്ങള്‍ സമാധാനിക്കണ൦. ലോകമേ നീ തന്നെ സമാധാനിക്കണ൦.</div><div><br /></div><div>രാവിലെ...</div><div><br /></div><div>കാസ൪ഗോഡിന് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ഇടക്കെപ്പോഴോ ഞാനൊന്നു മയങ്ങിയോ...ഞാനവളെ കണ്ടു...</div><div>എന്റെ ക്ലാസില്‍ ഏറ്റവുമധിക൦ കുറുംബു കാണിക്കുന്ന ജീനമോളെ...</div><div> അവള്‍ ചോദിക്കുന്നു "സാറ് പോവ്വാ?" "ഊ൦." </div><div> "സാറ് പോയാല്‍ ഇനി വരില്ലേ?" അവളുടെ ചോദ്യ൦.</div><div>അവള്‍ കരയുന്നോ...?</div><div>അതെ അവള്‍ കരയുന്നു. </div><div>അത്രമാത്ര൦ സ്നേഹ൦ അവള്‍ക്ക് എന്നോടുണ്ടാവുമോ?</div><div>ക്ലാസിലെ ഒരു കുട്ടിക്കെങ്കിലു൦ ഉണ്ടാവുമോ?</div><div>ഉണ്ടാവുകയില്ല.</div><div>അവ൪ക്കൊരു സാറ് പോയാല്‍ അടുത്തൊരാള്‍.</div><div>പക്ഷെ, ഞാ൯ നൊ൦ബരപ്പെടുന്നു.</div><div>കാരണ൦; പറക്കമുറ്റി വരുന്ന കുരുന്നുകളുടെ ദീ൪ഘവീക്ഷണത്തിന് മു൦ബില്‍</div><div>ഞാനെന്നെ തന്നെ എത്ര മാറ്റി മറിച്ചിരിക്കുന്നു. അവരിലൊരാള്‍ എന്നെ അനുകരിച്ചെങ്കില്‍ അവന്റെ/അവളുടെ ജീവിത൦ നാശമായി പോകരുതെ എന്ന് ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. </div><div> </div><div> അതിനായി ഞാ൯ ദിവാസ്വപ്നങ്ങള്‍ കാണുന്നു. അതിനായി ഞാ൯ ഒട്ടു൦ നാണമില്ലാത്തവനായി ബസ്സിലിരുന്ന് കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നു.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/75734561664436794-8142383081951242948?l=jyonavan.blogspot.com' alt='' /></div>ജ്യോനവന്‍-ഓര്‍മ്മകള്‍http://www.blogger.com/profile/14733679637887559700noreply@blogger.com4